Jak wygląda diagnoza AUTYZMU?
Diagnoza autyzmu opiera się głównie na obserwacji objawów autyzmu, która wykonywana jest w Naszej Poradni m.in. przy pomocy testów psychologicznych ADOS-2 oraz testu ADI-R. Narzędzia te uważane są za jedne z najdokładniejszych do diagnozowania zaburzeń ze spektrum. Badanie ADOS-2 umożliwia określenie, czy u osoby badanej występują objawy ze spektrum autyzmu, oraz porównanie poziomu jej funkcjonowania intelektualnego i społecznego z normą dla jej grupy wiekowej. Z kolei test ADI-R jest poszerzonym wywiadem, którego celem jest zdobycie informacji niezbędnych do postawienia diagnozy dotyczącej spektrum autyzmu.
Diagnoza AUTYZMU stawiana jest w Naszej Poradni przez zespół diagnostyczny, składający się z 2 psychologów oraz lekarza psychiatry.
Jak wygląda diagnoza autyzmu w Naszej poradni? W procesie diagnostycznym posługujemy się, narzędziami diagnostycznymi:
- Badanie w kierunku autyzmu test ADOS – 2 spotkania.
- Poszerzony wywiad ADI-R – 2 spotkania.
- Przygotowanie i wydanie opinii psychologicznej (przygotowanie opinii psychologicznej na podstawie wywiadów oraz wyników testów) – do 3 tygodni
- Konsultacja psychiatry dziecięcego – 1 spotkanie
Jakie zachowania dziecka mogą wskazywać na symptomy Autyzmu?
Objawy autyzmu widoczne się zazwyczaj w wieku niemowlęcym lub wczesnym dzieciństwie i utrzymują się przez całe życie, chociaż mogą się zmieniać w zależności od wieku i wsparcia, jakie otrzymuje dana osoba. Niektóre osoby dorosłe w spektrum autyzmu żyją zupełnie samodzielnie, inne osoby potrzebują znacznego wsparcia w wykonywaniu codziennych aktywności.
Symptomy Autyzmu można zauważyć już u dziecka w wieku ok 6 miesiąca życia. Za pierwsze symptomy na wczesnym etapie rozwoju uważane są trudności z nawiązaniem i utrzymaniem kontaktu wzrokowego, niechęć do przytulania się czy brak uśmiechu na widok opiekuna (ograniczenie mimiki). Sygnałem zaburzenia może być również niereagowanie na głos rodziców oraz brak zainteresowania innymi dziećmi. W późniejszym etapie rozwojowym, zaniepokoić nas powinny takie zachowania jak:
- ograniczoną zdolność tworzenia relacji z innymi ludźmi i uczestniczenia w interakcjach społecznych;
- zaburzoną umiejętność komunikowania się;
- schematyczna, ograniczona ilość aktywności i zainteresowań połączona z brakiem wyobraźni;
- radzenia sobie w trudnych sytuacjach;
- unikanie kontaktu wzrokowego;
- niechęć do kontaktu fizycznego;
